Ruhun terbiyesi ve kemali adına en önemli dinamiklerden biri de fedakarlık ve yaşatma uğruna yaşamadan vazgeçmedir. Bir ağacın boy atıp gelişmesi için kökleri ne ise, bir insanın da maddî-manevî füyûzat hislerinden fedakarlığı aynı şeydir. Ağaç, köklerinin sağlamlığı nispetinde serpilip geliştiği gibi, insan da menfaat düşüncesinden, bencillikten sıyrılıp, başkaları için yaşadığı sürece, gelişir, yükselir ve başı bulutlara erer.
Bu Sayfayı Sitenizde İktibas Edin